Herstelgolven — persoonlijk verhaal

Op zoek naar een gevoel van veiligheid

Fenna (38) vertelt over haar golf naar veiligheid en rust: de lange zoektocht naar een gevoel van veiligheid dat maar niet kwam, en de spanning tussen haar behoefte aan rust en haar behoefte aan avontuur en vrijheid

Lange tijd heb ik mezelf dat kwalijk genomen. Dat mijn brein maar bleef zoeken naar patronen. Bleef scannen op gevaar, terwijl ik juist zo zocht naar rust en veiligheid.

Ik wou dat ik het los kon laten. Dat ik gewoon zelfstandig kon leven, zoals andere mensen. Dat ik rustig kon slapen, en dat als ik rust hield, ik dan ook echt uitrustte. Maar in de periode dat het slecht ging, had ik dat totaal niet meer. Dat was slopend. En ik begreep niet waar dat gevoel van dreiging vandaan kwam. Ik begrijp het nog steeds niet helemaal, maar inmiddels heb ik het een plek kunnen geven.

Je zoekt naar veiligheid, met alles wat je hebt. Maar je brein laat de patronen van onveiligheid niet los. Het blijft scannen, ook als er niets te vinden is

Nu begrijp ik beter waar mijn behoefte aan veiligheid vandaan komt, en waarom dat gevoel van veiligheid er soms niet was. Mijn bestaanszekerheid was niet altijd zeker. En als je daarbovenop dingen in je jeugd hebt meegemaakt die je fundament iets minder stevig maken, dan heb je misschien gewoon iets meer rust en veiligheid nodig dan gemiddeld.

Voor mij is dat lastig, want ik hou tegelijkertijd ook heel erg van uitdaging, vrijheid, avontuur. Ik heb geleerd dat ik een grote golf naar avontuur in me heb, en tegelijk een minstens zo sterke golf naar rust en veiligheid. Die twee botsen weleens.

Nu ik dat beter van mezelf weet, kan ik mijn leven er ook beter op inrichten, zodat mijn zenuwstelsel het aankan. Dat ik mezelf niet steeds verder opfok tot ik in een angstmodus beland waar ik niet meer uitkom.

Ik ben blij dat ik daar inmiddels meer zicht op heb. Dat komt door therapie, door gelijkgestemden die ik heb ontmoet, maar vooral door praktische dingen: een vaste woonruimte, elke dag iets te doen, maar niet te veel. Dat mijn zaakjes gewoon voor elkaar zijn. Dat is voor mij het belangrijkste geweest. En dat ik dankzij Herstelgolven daar steeds meer inzicht in krijg, is een mooie extra.